Veldsla

Uit Wildpluk wiki
Versie door OZZ (overleg | bijdragen) op 29 dec 2020 om 22:12
(wijz) ← Oudere versie | Huidige versie (wijz) | Nieuwere versie → (wijz)
Ga naar: navigatie, zoeken

Veldsla

bloemen veldsla

Veldsla – Valerianella – hoort bij de Kamperfoeliefamilie, de Caprifoliaceae. Er zijn in de Nederlandse flora vier soorten te vinden waarvan de Gewone Veldsla, Valerianella lucusta, de meest algemene is. Waarom deze plant de wetenschappelijk naam locusta heeft meegekregen is niet duidelijk. Locusta betekent kreeft of sprinkhaan. In een oude flora wordt dan ook de naam sprinkhaankruid gebruikt. Naast de gewone soort is er ook de Gegroefde Veldsla, Valerianella carinata, die erg op de gewone lijkt maar te onderscheiden is door zijn langwerpige vruchten. De getande veldsla (V.dentata) en de geoorde veldsla (V. Rimosa) komen veel minder voor en dan nog alleen als akkeronkruiden.

Voorkomen

Het opvallende van bloeiende veldsla is dat de stengel steeds in twee delen vorkachtig is vertakt. Bovenaan die vertakkingen zitten de blauwlila bloemetjes. Terwijl wij de veldsla doorgaans alleen kennen als kleine spatelvormige blaadjes die als een donkergroen wortelrozet op ons bord liggen. De hoofdas heeft vier of zes kanten en is gegroefd. De plant is eenjarig, kiemt in het najaar, overwintert en bloeit daardoor al in april-mei. Hij is te vinden op open vochtige voedselrijke plaatsen die omgewerkt zijn of in grazige bermen, op dijken en in akkers. De planten zijn vooral te vinden langs de rivieren, in Zuid-Limburg en in het westen van ons land.

Gebruik

rozet veldsla

Veldsla wordt voor consumptie voornamelijk gekweekt in kassen. In augustus gezaaid kunnen de bladrozetten in de nazomer worden geoogst en als salade of in combinatie met andere slasoorten gegeten worden. Ook lekker op brood of in de soep. Het moet geoogst worden voordat de bloeistengel verschijnt. Bij de cultuurvormen staan de rozetbladeren meer omhoog dan bij de wilde soorten. Het is heel goed in eigen tuin in de volle grond te kweken. De rozet groeit in de winter langzaam door tenzij er sneeuw ligt. Dat betekent vrijwel de hele winter verse groene blaadjes.

Leuke weetjes

Veldsla is een gewas dat al sinds de steentijd hier in gebruik is. Oorspronkelijk komt het vanuit het Middellandse Zeegebied.

Recept

Veldsla met pastinaakchips en tempeh

  • 4 kopjes veldsla
  • 2 of 3 dikke pastinaken
  • 150 gr tempeh
  • 2 eetl. zoete ketjap
  • 1 teentje knoflook
  • 2 eetl. zonnebloemolie
  • 1/2 kopje extra vierge olijfolie
  • 1 kopje olijfolie om te frituren
  • 2 theel. sherryazijn
  • zout en peper
  • paar takjes peterselie

1. Snijd de tempeh in langwerpige en marineer met de ketjap, knoflook en één eetlepel zonnebloemolie. Laat bij voorkeur een uur marineren.

2. Schil de pastinaken met een dunschilletje en snijd ze schuin in zo dun mogelijke plakjes.

3. Doe de e.v. olijfolie in een slakom en doe de azijn en wat peper en zout er bij. Klop de dressing goed door elkaar.

4. Verhit de rest van de zonnebloemolie in een koekenpan en bak daarin de uitgelekte tempeh op middelhoog vuur krokant. Laat uitlekken in een vergiet.

5. Maak de pan schoon en doe daar de olijfolie om te frituren in. Laat de olie goed heet worden en doe er dan in 2 of 3 porties de pastinaak in en bak op hoog vuur tot ze krokant zijn. Laat uitlekken op keukenpapier en bestrooi met zout.

6. Doe de veldsla bij de dressing en meng door elkaar. Strooi de pastinaak en de tempeh er over heen en bestrooi met een beetje peterselie.

Noot: Dit is een vegetarische variant. Je kan ook 100 gr prosciutto gebruiken ipv tempeh.

Verzamelen: maart-april, september-november